On My Way.

THE CRYING WOOLF. THE LANDSCAPE. THE FLAG.

identificatieproces.

Natuurlijk had ik toen geen vrienden, in die Stad der Verschrikkingen.
En terwijl ik uiterst zorgvuldig al die nieuwe straatnamen in mijn geheugen propte, vond ik mijn weg huiswaarts meer dan eens via de S-kade. Wat zou er verder te beleven zijn geweest. Bootjes bestuderen, dat was nog eens iets; in de ijdele hoop dat ik ooit de gelukkige bezitter zou zijn van iets dergelijks. Waarmee ik vluchten zou. De Noordzee op. Richting N.P. Nauwelijks denkend aan metershoge golven, laat staan Brandstofgebrek met een hoofdletter. En wat er verder nog komen zou. 
---------------------------------------------------------------------------------------------
Misschien had de bende van E mij kunnen helpen. Met als enige overeenkomst dan dat ook zij RADAR in gedachten hielden. En 't heeft hun geen windeieren gelegd.
---------------------------------------------------------------------------------------------
Heldendom. Men laat zich niet vermurwen.

(picture: lecture to a mouse)

Let them talk. What else can they do? (Bill van Schetteren)

Een soort TENT had hij gekregen, zoals men gewoonlijk cadeau ontvangt bij het verkrijgen van een diploma. Om vervolgens deze te betrekken in afwachting van. Alsof dat de bedoeling was! Terwijl men zich nu juist eens zou moeten gaan informeren, alvorens te studeren! Omtrent zaken van belang, daar inmiddels recreatie, maar dan anders; niet in die TENT for God's sake.

Doch Bill liet zich niet vermurwen en zette zijn endel in beweging (aham sarvasya . .) Ja, scheurde zijn LIER in TWEE! De heer van Schetteren kon tetterend KAKKEN, maar holde immer achter de FEITEN. Hoewel, bij deze, gediscrimineerd, werd, laag na laag na laag, het asfalt aangebracht. Jaja, buitengewoon LOSBOLS (over geflest gesproken), ofschoon nog binnen de proporties van het wegdek en zo! Affijn daar moeten we het dan maar mee doen, om de sfeer niet te bederven.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

STRANGE AND CURIOUS HOWEVER IS THE FOLLOWiNG:
Someone put off my radio, by means of its push-button. There was nobody in the house except me and I thought the headphone batteries had gone phut once more. There is no other way to make the thing stop playing.

I THINK IS WAS THAT GIRL!
She came to me that afternoon and was extremely to the point about music.
HEY, SHE SAID: WANNEER IS HET VARKENSDAG?

I wanted to whinny for an answer, and sound like a real horse. Then, completely unexpected, there was that sound of trampling hooves on my radio! 

Switched on again. It is because she fancies HORSES, WHENEVER she can. But how does she do it?