vrijdag 6 juni 2014

Indien er iets mis is gegaan met uw kloon. Juffrouw Zwabber vertelt verder.

Ja hoor, ik ben KEUKENBLIND.(OEi!)
Het kan me niks schelen wat er hetzij op de vloer plakt, hetzij op de deurtjes ... Iedereen moet wachten al ik op het overpad sta, met mijn rugzak en mijn tassen. Als het zo uitkomt, bestel ik nog "snel" twee koppen koffie en een stroopwafel, terwijl de trein gestopt is, reeds, op het perron. Het Hijgend Buffet kan mij onmogelijk niet bedienen, ik ken ze allemaal! Van YouTube. 
En blij dat er eindelijk weer een transactie plaatsvinden kan, wordt het geroep en schelden achter mijn rug totaal genegeerd zo niet aan de laars gelapt. HALLO! HALLO!!!!!
Sorry, LOL, maar u kunt er nu niet uit, ik ben even bezig. En die rugzak zit vol met watten dus u begrijpt al dat concomitant gepor verdwijnt in het niets ...

Nou ja, die koffievlekken en de bekertjes over de vloer, wat kan mij het schelen.

Dus. Jaja, je hebt dus Lang Lang, beroemde pianist, en Lyang Lyang, waarvan ik ooit dacht dat het Ylang Ylang geschreven behoorde te worden. En dat heb je dus ook nog zeg maar. 

WEEST BLIJ DAT JE DAT ALLEMAAL HEBT MENSEN, IN PLAATS VAN DAT U ZO HARD GAAT STAAN TE SCHREEUWEN ACHTER  MIJN RUG VERDORIE!

[Dat haar bijnaam juffrouw Bagger is behoeft geen verdere uitleg natuurlijk. Bovendien had ze het hele verhaal uit haar duim gezogen en stond ze de hele avond vulkanische winden te laten bij het raam dat maar half open was zodat het in het aansluitend vertrek nogal kwalijk riekte, waar nog bij kwam dat de buurvrouw hieromtrent een wel zeer onbehoorlijke opmerking maakte tegen de eveneens aanwezige melkboer; iets met gekloonde dichters en kabouter PLOP ...]

De inwijding. Juffrouw Zwabber vertelt.

Een niet gering aantal lieden en figuren, waaronder ca. tweeduizend van een niet nader te noemen nationaliteit, weet zich maar zelden een houding aan te nemen!

Uren staan zij voor de spiegel. Zou ik dat haar nou niet eens laten knippen? Hangt er een mondhoek scheef? Wat gebeurt er als ik een dot oogschaduw op dat linkeroog kwak? Of rechter, al naar gelang. ("het innerlijk behang") (heeft iemand dat boek nog voor mij)  En ik heb dan weliswaar nog geen aangeboren piercings, maar hier en daat een tatoo of knijpertje; ik denk dat mij dat best wel zou staan ...

En dan gaan zij, toegetakeld tot de zogenaamd niet nader te bepalen limiet, de deur uit, trappen meteen in een uitwerpsel, gaan er mee in de tram zitten, wat stinkt het toch altijd in de tram, ja, dacht u soms dat u de enige was en al gauw zijn ze weer thuis. Doorgaans met een overlopend stinkhumeur.

"Wat heb je zo nou aan nieuwe schoenen!" 

WAT DACHT U. EEN LEUKE SCHOONMAAKDAG NATUURLIJK! 

Over de Determinant in Automatenland.

Wat een Keus! verzuchtte de reus. 
En poepte in elken Brievenbusch vervolgens 1 Drol. Dat werd toch nog mooi maar even 1 Formidabele Paardendrol! Per brievenbusch! Ofschoon elke onderhavige drol qua inhoud toch eigenlijk meer leek op 1 Honden-.

Bel, tijdens kantooruren: nul nul nul nul nul nul nul nul nul nul enz. Of de dictator ook was afgezet!

EN? WAS de dictator afgezet? 
Welneen man, die? Die kwam gewoon, als kroket uit eigen reet tevoorschijn. Die daarna beiden plaatsnamen in een automatiek. 
Hè? Wat? Nee zeg. En kon je er ook met de bus naartoe? Nu we het er toch over hebben.

Jazeker; en via een touwtje was de bus verbonden met een andere bus, ergens heel ver weg in het heelal. Maar wilde men communiceren moest het touw wel goed strak staan en verder moest men behoorlijk schreeuwen om verstaanbaar te zijn.

HAHAHA, inderdaad, TER communie IN "DE"AUTOMATIEK!
FLOEP deurtje open, BENG deurtje dicht ... Smakelijk eten. En ook al zit er mogelijk stront in, er staan tenminste geen zwartrokken bij op wacht. Waarom die überhaupt op wacht hebben gestaan mag Joost weten.

Nou JA, het moet toch ERGENS beginnen!
Wat weet ik niet. En waarom evenmin.

"ENTROPIE = INFORMATIE"