"Er is hier werkelijk geen snars. Maar dan ook geen snárs!" Dat krijg je (en dat dóe je ..), als je er niks van snapt, met als resultaat: een soort strip. Over jezelf. "Niet snappen is daarbij een voorwaarde?"
Geen voorwaarde, maiz non monsieur, meer een náwaarde!
"Zozo, in zulk een geval; welk een éérwaarde!" Zet er gerust eens een B voor, wat krijg je dan? "Eh. Eén eerwabarde!?" Percies! En wat ís dat?
"Ahm .. Een puist op uw lip, of zoiets." Op míjn lip? Hoe dat zo! Zat er een beer op m'n lip dan? "Eh ja~a, eh nee~ee, ik zou het niet weten, ik weet nérgens iets van. Sterker nog, ik weet niks." Waarom zegt u dat nou! U ként de Hoeladanseres toch? "Was de Hoeladanseres dan een beer?"
Natuurlijk niet! Van Walt Disney zeker, bijgenaamd Siegfried, ook wel Siegfriet! .. Ja, die zou ook eens niet met een Hoeladanseres aankomen. Hoe laat zei je dat het was? Want dát moet je nu typisch aan de danseres vragen!
"Goed idee. Als die paal waar ze momenteel mee danst [nb een uitgelezen hoelapaaldanseres onder de hoelapaaldanseressen!] dienst doet als zonnewijzer, is de klus gauw geklaard!" Juist. "De danseres zegt dat het half een is." Nee maar, loopt díe danseres even synchroon!
"Daar wordt ze naar betaald en dat is haar loon." Ñññja! "En daarbij is ze nog 's, naar eigen zeggen dan ook, maar half aanwezig." Nee, maar! Hoe dát zo?
"Niet vanwege het loon. Maar ze staat op de soos doorgaans in een dóós!"
Natuurlijk ja. Wat dacht je ook anders dan.
Van poëzie op rijm is niet veel overgebleven these days ....
