Ja hoor, ik ben KEUKENBLIND.(OEi!)
Het kan me niks schelen wat er hetzij op de vloer plakt, hetzij op de deurtjes ... Iedereen moet wachten al ik op het overpad sta, met mijn rugzak en mijn tassen. Als het zo uitkomt, bestel ik nog "snel" twee koppen koffie en een stroopwafel, terwijl de trein gestopt is, reeds, op het perron. Het Hijgend Buffet kan mij onmogelijk niet bedienen, ik ken ze allemaal! Van YouTube.
En blij dat er eindelijk weer een transactie plaatsvinden kan, wordt het geroep en schelden achter mijn rug totaal genegeerd zo niet aan de laars gelapt. HALLO! HALLO!!!!!
Sorry, LOL, maar u kunt er nu niet uit, ik ben even bezig. En die rugzak zit vol met watten dus u begrijpt al dat concomitant gepor verdwijnt in het niets ...
Nou ja, die koffievlekken en de bekertjes over de vloer, wat kan mij het schelen.
Dus. Jaja, je hebt dus Lang Lang, beroemde pianist, en Lyang Lyang, waarvan ik ooit dacht dat het Ylang Ylang geschreven behoorde te worden. En dat heb je dus ook nog zeg maar.
WEEST BLIJ DAT JE DAT ALLEMAAL HEBT MENSEN, IN PLAATS VAN DAT U ZO HARD GAAT STAAN TE SCHREEUWEN ACHTER MIJN RUG VERDORIE!
[Dat haar bijnaam juffrouw Bagger is behoeft geen verdere uitleg natuurlijk. Bovendien had ze het hele verhaal uit haar duim gezogen en stond ze de hele avond vulkanische winden te laten bij het raam dat maar half open was zodat het in het aansluitend vertrek nogal kwalijk riekte, waar nog bij kwam dat de buurvrouw hieromtrent een wel zeer onbehoorlijke opmerking maakte tegen de eveneens aanwezige melkboer; iets met gekloonde dichters en kabouter PLOP ...]
Geen opmerkingen:
Een reactie posten