De Doos van Horkos Mendolza.

"Is er ook een "Mensa"in de zaal?"
De nodige vingers geheven ... 
⺂
HOOGGEEERD PUBLIEK!
Nou krijgen we 't.
⺃
In de DOOS;van Horkos Mendroza bevond zich ...
Een drol?
het volgende:
'FOOD' van ene Egon BØfkØd & meer van dat soort uienmesttaart en geloosd stinkwater.
Ik dacht al dat de zaal een mensa was en de mensa een zaal.
Maar lezers,
meer lezen behoort tot de mogelijkheden.Er zit een boek bij! En bok! getiteld "Kiel Vejkort".
Ja, dan weet je wel waar je de verdere ingredienten kunt halen, kale!
Helaas kon die Mendarozel niet eens of niet meer lezen. En bezat hij er geen tijd voor anderszins.
Met zijn staart uiteraard, daar zat immers het reptielenbrein der dinosauriers?
Wat krijgen we nou!
Tong-Ting, zoals dat ging in die dorpshut, ging hij even op de overgebleven doos plaatsnemen met zijn uigelekte reet en wat dies meer zij en, what's in a name, zakte hij er traag, maar onmiddelijk en hoogst zelfverzekerd half doorheen.Triomfantelijk banjerde hij met de tegelijkertijd vast- en losgeplakte doos de kamer uit. "HADDE! HADDE!"
Dat hadden we dan ook weer gehad.
STIL. Hou je snavel, uilskuiken! Al scheten latend die geweldig resoneerden EN DE KAMERDEUR MET EEN OERKNAL!
Ik hoor het nu nog.
⺄
Ja, dat was tenminste iets, in plaats van de gewelddadige, zogenaamd geweldige voorstelling die ons beloofd was, die evenwel dreigde uit te lopen op een ordinaire kolossale vliegramp.
(met Donald in de Eendrol?)
⺑
Dan maar een toeterende doos!
Kunnen uw al dan niet gepropte oren ook nog eens iets horen, al is het maar ter compensatie van digitaal op non-actief gestelde neusgaten.
⻍
En baklucht all over the place. Een ding is zeker. Die zitzak dacht dat-ie de Buddha was en had me er toch een flaporen!

Gelukkig bleek het niet de bedilling en bleef er slechts een handje vol toeristen over voor de bedoeling. Op het strand. Eind goed al goed. Hier kon men gemakkelijk uitwaaien.
Wat daar zo leuk aan is?
Joost: Alles. Maar het kan evengoed niks zijn.

Een nogal gedifferentieerde mening!

Daar kon men gemakkelijk drolschijten ten overstaan ven een majesteuze WC-eend en bleef er weinig over van de stank, behalve dan van die van de WC-eend. Als gebruikelijk al te veel reclame voor de Noordzee. EN de WC-eend. Percies. Verschil moet er wezen, verschil moert er zijn;

PERSOONLIJK VIND IK DIE NOORDZEE HEEL WAT FRISSER!

Des te meer reden om er niet in te gaan schijten dus.