"Wat heeft het voor zin?" groef de gravin zich in. Om van de Naald maar te zwijgen. Deze was een gedenkteken en dat soort dingen heeft een delatoire functie om te blijven en te laten blijven hangen. DEFUNCTA ADHOC LOQUITUR.
👩Men gaat er met busladingen heen om er vaag en leeg en per snapshot iets van te snappen. Toch lopen er soms die vragen: "Zijn er ook boswachters in het Paradijs?" Nee, alleen tuinmannen, soms is het dezelfde, dan weer eens een andere, tuinmannen dus, die elke vorm van boswachterij wensen te dehorteren! "Ook niet dat er daar toevallig eentje zit te poepen als je er toevallig langs komt?" Neen. Wat dacht u wel; want er is, daar noch hier, ook maar íets toevallig. "O ja." Dus dat wist u. En van expres kan geen sprake meer zijn. "Zijn we daar even uitgekakt!" Persisch juist, als u dat iets .. Wat zegt u? Wat u zegt. Al zijn gedefigureerde figuren als constitutietypen er vooralsnog en zoals bekend: slechts gebreken ten gevolge van hoedanigheden! 🤹🤹
😔
Geen opmerkingen:
Een reactie posten