With the opportunity to go abroad, I always seem to catch the same old cold. Could it be by any chance that persistently somewhat foul-smelling kerosine draft near the airfield to cause me such? Certainly, or, and even so without certainty these "miner uprisings' left behind, by former ones in chairs, from behind? I do admit and more or less agree that such a phenomenon might be possible and probable as a gastric appearance from left chairs by those who left them behind and performed the same ceremony. haphazardly all over the place, for convenience while some people under the stress of duress, or duress itself, tend to drop their identities at such an stage. And maybe fake they never had one or tried to get one, of course. Unless falsified, under duress, or stress, after 'tha investigation', out of time and so on.
Well, this sounds it could be an issue, but have you ever thought about it, and if so did or don't you even know what exactly is the content of that monologue disquisition of yours about? Because this fog thing for one thing, as you can see, has always been of a divergent stamp! (๐ฑ,๐) With, in its wake, the unseen aftermath with a vengeance. Can we not take a turn, or several stamping turns then, for the occasion; I can still hear these shots from (its) behind as a matter. Of course we can, as long as there is enough for you to swallow with digestion you might as well produce them yourselves, your highness. Isn't it a good thing to be communicating, now that I mention? Oh, by the way, did you say fog,or frog๐ธ. I did say fog, involved in and dependable upon the conversation, but as for identities I might as well have chosen to say frog (. Remembering my true identity and the inaction of the moment I relish the idea.๐ธ) And was that you? Now that I can think of it as not being my own intestination, it probably was the frog again.๐ธ Do you still smell the shots, I hope not, and did you smell them in the first instance?
Ga weg. Je ziet toch dat de wind is bijgedraaid ("en ik dus toch alweer gelijk had, lekker puรปh") ๐ธ. Haaaaahahahahaha! Geen wonder ook, met zoveel stoelen en een draaitafel die er voor zorgt dat iedereen een ander de schuld kan geven. Een soort Russisch roulette. Ik was bijna vergeten dat we nog op het vliegveld zaten. Maar voor het onderscheid en de statistiek zou het al handig zijn als er behalve de doodstraf natuurlijk iets op stond, een vaasje of een etiket, ik noem maar wat. Zelfs al is die tafel elliptisch. Of Egyptisch .. Zo! Denk je heus dat zoiets als rondes ze daar ook nog maar een zier kan schelen? Hoe zou ik dat weten. Misschien bedoelt u iets als niet helemaal maar toch toch ook weer niet onderscheidbaar meer dan geenszins.
๐ HELEMAAL NIET ZOU OOK MOETEN KUNNEN! riep Kant in een dergelijk geval dan altijd en wel zo plotseling mogelijk maar toch ook weer niet geheel onverwacht laat staan uit de lucht gegrepen. Is dat zo? Ja, met een toon alsof dat heel verstandig moest overkomen net voordat hij in slaap viel. Oh, I see.(?)
Lampe stond dan vaak nog melig af te wassen in de keuken en hoorde hem bulderen en dacht: Ja! Dat moet het worden! Daar is wel ruimte voor: EEN ELK ZIJN EIGEN BULDERBAAN. Dat dacht hij dan. Horen en gehoord worden. Een elk WAT? Moest hij het dan niet bulderen in plaats van schaapachtig denken? Of zou hij dat, ofschoon verlaat, dan wel doen als eenmaal de Nobรฉlprijs was uitgereikt en zijn reputatie gevestigd? Ofschoon weer danig afgedraaid was hij evenwel verre van 'weer eventjes uitgedraaid', als een u weet wel. Welk een droom van een werkelijkheid in het verschiet voor hem. Hij zou het noemen: De Bijstelstelling van Lampe. En alles zou hiermee worden bijgesteld. Tenzij je leesblind was en : bijbelstelling" las, voor als er geen eind aan dient te komen zeg maar.
Al snel werd alles duidelijk, vooral dat ze daar toch echt niet op zaten te wachten! En vervolgens, vlak na de koffie, was de uitdraaiing weer eens geschied. (๐นZeg! Zit er geen knรณpje aan?) (๐Wat doet die daar nou!) Het was natuurlijk omdat de Onderkant hem iets te zichtbaar werd en die was toch al gebaseerd op alles wat al lang bestond. Ja, in gedachten viel er genoeg te poneren maar nu even niet want volgens mij zie ik een uitgedraaide bijstelling in de lucht hangen!
Wat let ons nu nog om te vertrekken! Reeds komt de bulderbaan met lampjes aan de zijkant in zicht! Ofschoon men zich ervan een vise versa kwalijk voorstelt. Want dan wordt het laat maar hangen en dan loop je er immers maar tegenaan de hele tijd. ๐ก
Geen opmerkingen:
Een reactie posten