En natuurlijk vinden we het reuzefijn om niet te hoeven zitten in die vreselijke trein! En dan met heel veel papier over die stront gaan staan te zeiken?!
"Âls die KIP maar niet in bed leg tijdens of wânneer ik op bed gaan legge. En dât terwijl ik nog in bed leg. HÙH???"
JA! WAKKER WORDEN STRUIFSVOGEL.
En lachten wij ons een krielk.
Nog even en dat putje verdwijnt zelf in het putje. Of puntje. Of pnutje. En dat doet er dan niets, eens te meer, meer toe.
Hetzijzo.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten